I wciąż czekam na ten dzień, gdy wstanę, zobaczę za oknem słońce i wiadomość od Ciebie, jak bardzo tęsknisz, kochasz i potrzebujesz...

Żyję ukrywając, że nie wymazałam Cię z pamięci.

Tęsknie za tym... Co było kiedyś... Kiedyś było idealnie... Ty byleś moim księciem, ja twoją księżniczką... Nosiłeś mnie na rękach, mówiłeś jak bardzo kochasz, całowałeś... Zawsze byłam dla ciebie najważniejsza... A ty dla mnie... Teraz pytam się boga, dlaczego tak się stało, ze nie jesteśmy już razem... Dlaczego nasze drogi się rozeszły...

Nauczyłam się zabijać tęsknotę, podduszam ją, ale czasem brakuje mi sił i wyrywa się, uwalnia, zaczyna oddychać. Odwdzięcza mi się, kiedy nabiera sił, powala mnie na kolana atakując moją głowę, ściskając mi serce.

Brak tylko tej jednej osoby, a czujesz jakby cały świat był wyludniony.