Jak to nazwać, kiedy chce Ci się płakać, a nie możesz? Kiedy roznosi Cię gniew, ale jesteś spokojna? Kiedy smutek rozrywa Ci serce, a mimo to wciąż się uśmiechasz?

Boli mnie. Nie bardzo wiem co. Coś we mnie. Bardzo dawne cierpienie, które korzeniami sięga dalej niż pamięć.

I przychodzi taki moment kiedy sama nie wiesz czego chcesz od życia. Chciałabyś cofnąć czas i zmienić bieg wydarzeń, tylko że już się nie da.

Są osoby z którymi mogę płakać, które będę bronić cały czas nie ważne co zrobią. Kilkoro ludzi za których oddałabym życie i których nigdy nie wymieniłabym na innych

Żyjesz? Zastanów się dobrze nad tym pytaniem. Czy żyjesz? Siedzisz wieczorem sama w pokoju, słuchasz dobijających piosenek i myślisz o tym co wydarzyło się w ciągu dnia, kilku dni, tygodnia lub miesięcy? W dzień chodzisz uśmiechnięta, ale tak naprawdę to tylko perfekcyjna gra pozorów? Odliczasz godziny do końca dnia, zachodu słońca? Wieczorem ból rozrywa Twoje serce i obolałą duszę?