Daj buziola! ;*

To nie tak, że się poddałam. Po prostu daję spokój, bo to nie ma żadnego sensu, a niedługo nie będzie miało znaczenia.

Mi nie chodzi o to, żeby było cudownie, wspaniale i nie wiadomo jeszcze jak. Mi chodzi o to, żeby choć raz było dobrze.

Najtrudniej pogodzić się z tym, że to właśnie nieszczęścia uczą nas bycia szczęśliwym.

Nie ufam nikomu, bo za każdym razem, gdy już zaufam, życie zrobi wszystko aby przypomnieć mi, że to był głupi pomysł.