Nie, ja nie uciekam od ludzi. Ja tylko przestałam za nimi gonić. Po prostu.

Samotnie nikt nie wywalczy wolności.

Nie chce mi się jeść, nie chce mi się wyjść. Mój czas jest wolny, a Ciebie nie ma w nim.

Byłam niczym osamotniony księżyc, satelita, którego planeta wyparowała w wyniku jakiegoś kosmicznego kataklizmu. Mimo jej braku, ignorując prawo grawitacji, uparcie krążyłam wokół pustki po swojej dawnej orbicie.

Ktoś zabiera Cię kolejny raz, gdy już czuję, że mogę Cię mieć.