W ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę.

Miłość to pomieszanie podziwu, szacunku i namiętności. Jeśli żywe jest choć jedno z tych uczuć, to nie ma o co robić szumu. Jeśli dwa, to nie jest to mistrzostwo świata, ale blisko. Jeśli wszystkie trzy, to śmierć jest już niepotrzebna, trafiłaś do nieba za życia.

Podziwiam tego, kto zaprojektował mój życiorys. Gratuluję wyobraźni.

Nigdy nie jest się zupełnie wolnym, jeśli się kogoś za bardzo podziwia.

Rozmowa z koleżanką - Widziałam Cię na spacerze z psem, bardzo urósł od ostatniego razu, jak go widziałam - Nie tylko on urósł, od ostatniego razu