Jestem typem dziewczyny, która dusi wszystko w sobie, ale nie prosi o pomoc, bo liczy na to, że oczy powiedzą wszystko.

Największą sztuką jest przejść przez piekło i nie stać się diabłem.

Wszyscy strasznie spinamy się, aby być jacyś. Codziennie rysujemy siebie, dolepiamy do siebie klejem kolejne kartki, zdjęcia, wrysowujemy się w ramki, aby poczuć że jesteśmy czymś więcej niż imieniem i nazwiskiem.

I mimo wszystko dziękuję za przeszłość, bo bez niej nie byłoby mnie, takiej jaką jestem dzisiaj.

Obcując z kotem, człowiek ryzykuje jedynie to, że stanie się wewnętrznie bogatszy.