Pragnę obietnicy z Twojej strony, że nigdy nie zapomnisz ile dla siebie znaczyliśmy.

Może to nie pierwsze pocałunki powinny być takie szczególne, tylko ostatnie.

I znowu wróciła do mnie czarna wizja - rzeczywistość, w której nie mogę się odnaleźć. Błądzę w niej, szukając drzwi ewakuacyjnych, by wyjść i nigdy nie wrócić.

Chciałabym być łzą . Urodzić się w twoim oku, spłynąć po policzku i umrzeć na Twoich ustach.

Wcale nie miałam Cię w planach, ale skoro namieszałeś mi głowie i sercu, to witaj.