Czemu smutno na mnie patrzysz,
Czemu myślisz o mnie źle?
Czemu nie chcesz mi uwierzyć,
Że naprawdę kocham Cię?!

Ile liści w lasku,
ile w morzu piasku,
ile gwiazd na niebie,
tyle razy kocham Ciebie.

Gdy siądziesz kiedyś o zmroku
Same popłyną Ci łzy.
A w sercu zadrży niepokój,
Że już nie wrócą te dni.
Nie wiem, co moje oczy widzą w Tobie.
Nie wiem, dlaczego myślę o Tobie.
Lecz wiem, że jest to coś przykrego.
Przykrego, bo nie wzajemnego.

Ona wierzyła w romantyzm tej bajki
w swojej dziewczęcej naiwności
że jest dla niego kopciuszkiem królewną
jego pewność siebie była bezgraniczna
że wciąż go kocha i nadal będzie przy nim
lecz serce dziewczyny wyczuwa
intrygę w którą jest uwikłany

Przez cały czas bycia razem blisko
myślała że łączy ich mocna nić miłości
on wciąż ją raczył piękną liryką
i nutką muzyki rzewną