22.00 i nagle przypominasz sobie o jutrzejszym sprawdzianie

Z tobą nawet jak nie ma o czym pisać, to i tak jest!

- Synek, co robisz? - Szukam, mamo - A czego? - Moich pieniędzy z komunii

Idź dumnie przed siebie, życie to twoja scena. I pierdol farmazony, które słyszysz na swój temat.

Nadzieja bierze mnie w ramiona i trzyma w swoich objęciach, ociera mi łzy i mówi, że dziś, jutro, za dwa dni wszystko będzie dobrze, a ja jestem na tyle szalona, że ośmielam się w to wierzyć.