Są takie spojrzenia, które można sobie zapamiętać na całe życie. Ułożyć w pamięci jedno po drugim, jak kwiaty w zielniku i do śmierci przeglądać, wspominając, gdzie które zostało znalezione. Lub otrzymane.
Bo życie to nie bajka o królewnie Śnieżce. Każdy je układa na osobnej ścieżce. A gdy ścieżki się złączą i połączą usta, Życie płata figla i zostaje pustka.