Marzenia umierają i przepadają w otchłani czasu, to jedna z gorzkich prawd życia. Jedna z wielu.

Być może śmierć będzie tym, czego nie dało nam życie?

Moje marzenia bez Ciebie, nie są marzeniami. Zaufałam, pokochałam, teraz tracę to, co miałam..

W srebrzyste pola chciałbym z Tobą iść I marzyć cicho o nieznanym bycie, W którym byś była moją samotnością, I w noc tę prześnić całe moje życie.

Czasami chciałbyś skrawek nieba, ale się nie da, nie ten czas, nie ten człowiek, nie ta planeta.