Małych ludzi Pan Bóg stworzył, a duże osły same porosły.

Ludzie zauważają kolory dnia jedynie na jego początku i końcu, choć dla mnie jest oczywiste, że zmieniają się one z każdą chwilą, w całej mnogości odcieni i tonacji. Jedna godzina może się składać z tysięcy różnych barw. Woskowych żółcieni i chmurnych błękitów. Mrocznych ciemności.

Ludzie, cienie, dobro, zło, niebo, piekło: wszystko to tylko etykietki, nic więcej. Ludzie sami stworzyli te przeciwieństwa: natura ich nie dostrzegała. W naturze nawet życie i śmierć nie były przeciwieństwami, po prostu jedno stawało się przedłużeniem drugiego.

Teoretycznie życie jest piękne. Praktycznie? Patologia i małpy.

Dlaczego ludzie są tak przeraźliwie głupi i czemu ja muszę z nimi obcować?