Człowiek musiał popsuć trochę swoją naturę, bo nie rodzi się wilkiem, a jest wilkiem.

Lepiej znamy intencje naszych czynów niż owe czyny. Lepiej wiemy, co chcieliśmy powiedzieć, niż co naprawdę powiedzieliśmy. Wiemy, kim chcemy być, nie wiemy, kim jesteśmy.

Człowiek pozbiera się ze wszystkiego i po wszystkim ale już nigdy nie będzie taki sam i nigdy nie zapomni.

Człowiek bardzo potrzebuje kogoś, kto go bardzo potrzebuje.

Każdy człowiek jest jak księżyc. Ma swoją drugą stronę, której nie pokazuje nikomu.