Znów popełniam ten sam błąd. Wchodzę w znane już bagno. Znów jestem szczęśliwa.

A co mi zrobisz jak Cię pocałuję? Oddasz mi?

Bez pędu na własnej drodze góry przenosić
Niewiele, jedną, tę najważniejszą
I drzewo co patrzy na niej posadzić

Usiądź, pociesz, przytul, zostań.

Nie odzywasz się, to się nie odzywaj, tylko gdy znajdziesz się w potrzebie, również trzymaj się tego samego.