Wiem, że mnie kochasz, ale nie wiem dlaczego. Patrzę na ciebie i nie mogę zrozumieć: dlaczego to ja. Za każdym razem gdy odzyskuję równowagę, znowu ją tracę. Bo to nie powinnam być ja i myślę, że gdy do tego dojdziesz, zabije mnie to.

Lecz gdy miłością serce moje bije,
Gdy powiem: kocham wtenczas tylko żyję,
Żyję szczęśliwy i w lubym zamęcie,
Świat do podziału pociągam w objęcie.

Nie widzę siebie w ramionach innego.

Chcę tylko usłyszeć, że to wszystko ma sens.

Najważniejsze spotkania odbywają się w duszy, na długo przed tym, nim spotkają się ciała.