Boję się, że Ty wcale tego mojego kochania nie czujesz, bo nie przejawia się ono w żadnej formie dbania o Ciebie. Chciałabym jednak, żebyś pamiętał, że ja o siebie też przecież nie dbam. Jestem czasem dla Ciebie nieczuła, ale ja i dla siebie jestem nieczuła. Zwłaszcza w drobiazgach. Nie zrobię Ci śniadania, ale wiesz - ja i sobie nie zrobię śniadania.

Każdego dnia dziękuje Bogu za to, że Cię mam. Za to, że jesteś przy mnie i że wsparcie w Tobie mam. Każdego dnia nadajesz memu życiu nowy sens. Z Tobą mogę iść po jego kres.

Chcę być Twoim planem na przyszłość. Drobną kobietą, którą wielbiłbyś nad życie. Oczkiem w głowie, któremu zapewniałbyś bezpieczeństwo. Czasem wściekłą osobą, którą potrząsnąłbyś mocno za ramiona i szepnął: Wyluzuj i tak Cię kocham.

Ja żyje z pękniętym sercem, Ty z pustką w mózgu nie wiem co gorsze.

Wypierrdalaj z mojego serca.! Rozumiesz?! No kuźwa szybciej.! :(