I ten moment w którym dowiadujesz się, że osoba, na której Ci zależało, tak naprawdę ma Cię w dupie.

Ale może właśnie do tego wszystko się sprowadza. Do miłości, która nie jest falą namiętności, lecz decyzją, by poświęcić się czemuś, komuś, niezależnie od tego, jakie przeszkody stoją nam na drodze.

I znów przytłacza mnie to uczucie egzystencjalnej pustki

Bo widzisz, najgorszą samotnością nie jest ta, która otacza człowieka, ale ta pustka w nim samym.

Po cholerę te wszystkie słowa, jeśli nie stoją za nimi uczucia ? :(