Noc to najlepsza pora na rozmyślanie i... płakanie

Jestem kobietą, która nigdy nie wybaczy mężczyźnie jednej rzeczy, innej kobiety.

Miłość szczęśliwa. Czy to jest konieczne?
Takt i rozsądek każą milczeć o niej
jak o skandalu z wysokich sfer Życia.
Wspaniałe dziatki rodzą się bez jej pomocy.
Przenigdy nie zdołałaby zaludnić ziemi,
zdarza się przecież rzadko.

Tęsknie za nią, nie sypiam po nocach, czuje się wykończony, brak mi jej. Nie odezwę się do niej, ponieważ ona nie czuje tego samego. Ona w ogóle nic do mnie nie czuje, najwyżej wstręt co robić gdy tak mi jej brak.

Nie chcę kochać, nie potrzebuje kochać, nie muszę tego czuć.