Kiedy stwórca składał ten świat miał mnóstwo znakomitych pomysłów, jednak uczynienie go zrozumiałym jakoś nie przyszło mu do głowy.

Koniec jest już w początku a jednak brnie się dalej.

Wszystkie uczucia potrafimy udawać niemal perfekcyjnie: miłość, złość, przyjaźń. Tylko zazdrość nigdy nie jest udawana.

Jesteśmy skazani na zgubę, skazani od samego początku, i umrzemy, znając tylko niewielki fragment rzeczywistości, który w dodatku pojmujemy na opak.

Dokąd jedziemy, dokąd zmierzamy?