Życie każdego człowieka jest niezwykłe, lecz jednocześnie banalne i oczywiste.

Człowiek żyje nie tylko samym chlebem, ale też nie żyje tylko dla chleba.

Myślę, że większość z nas ma taką swoją tajemną krainę, ale dla większości z nas istnieje ona tylko w wyobraźni.

Każdy ma taki moment, kiedy musi zamknąć pewien etap. Nie po to, żeby siedzieć, a po to, żeby iść dalej, żeby sięgnąć wyżej, żeby zrobić więcej.

Powinieneś ją przeprosić za wszystko co złe. Powinieneś mocno ją do siebie przytulić i obiecać, że to nigdy się nie powtórzy, że przyszłość będzie lepsza. Ona na to zasługuje.