Dziwna rzecz z tymi rzekami i drogami. Widzi się je, jak pędzą w nieznane, i nagle nabiera się strasznej ochoty, żeby samemu też się znaleźć gdzie indziej, żeby pobiec za nimi i zobaczyć, gdzie się kończą...

Wspomnienia to coś takiego co rozgrzewa nas od środka a zarazem tnie nas na kawałki.

Wszystko ma dwie strony, nawet cieniutka kartka papieru.

Może człowiek, jak skóra na dłoniach, robi się twardszy pod wpływem stale zadawanego bólu.

Zwycięzcy to Ci, którym weszło w krew robienie rzeczy, przy których przegrani czują dyskomfort