To nie jest tak, że wiecznie marudzę i na wszystko narzekam, bo jestem zbyt wybredna czy pruderyjna. Ja po prostu mam dość wszystkiego co mnie otacza.

Rozstania, powroty, czasem bez chęci powrotu jak się jebie to wszystko i gdzie jest wtedy zdrowy rozum?

W miarę upływu czasu spostrzegam, że ludzie, których rozumiem najmniej, to ci, których znam najlepiej. Moi przyjaciele są zagadkami.

Tak w za­sadzie to wróg jest lep­szy od fałszy­wego przy­jaciela, bo to on po­wie ci prawdę pros­to w oczy za­miast słodzić i uda­wać, że cię uwielbia.

Czym gardzisz? Po tym poznać, kim jesteś naprawdę.