Słyszałem nieraz pieśni o bitwach i wyobrażałem sobie, słuchając ich, że klęska może być pełna chwały. Ale teraz widzę, że to rzecz straszna, by nie rzec: rozpaczliwa.

Nie wiem, co jest kluczem do sukcesu, ale kluczem do klęski jest chcieć zadowolić wszystkich.

Ciągłe poczucie klęski. Podlane frustracją. Grrrr.

Przegrałam. Wiem o tym i to mnie wcale nie boli. Poniosłam klęskę. To też można przeżyć. Najgorzej jest stracić wiarę.

To nie klęska przegrać jedną z bitew, klęska to przestać walczyć i przegrać całe życie.