Lubię czasem te dni, gdy za oknem jest brzydka pogoda, ja siedzę z kubkiem kawy, nie odbieram telefonów. Nie ruszam się z pokoju. Po prostu nie istnieję. Lubię czasem nie istnieć, tak na jeden dzień.

Jeśli dojdziesz do ładu z własnym wnętrzem, wówczas to, co zewnętrzne, samo się ułoży.

Spokojnie już ogarniam

Płakać trzeba w spokoju. Tylko wtedy ma się z tego radość.

Uciec. Daleko. Tam, gdzie nikt mnie nie znajdzie.